Luita Verde preséntalle observacións ao borrador do PXOM de Cangas

O Colectivo Ecoloxista Luita Verde presentou o luns 29 de outubro algunhas observacións ao borrador do PXOM de Cangas.

panorámica desde Outeiro Batente (Montes do Hio)

Panorámica desde Outeiro Batente (Montes do Hio)

1) O territorio municipal correspondente aos espazos naturais Barra, Cabo Home e Carballeira de Coiro segundo as antigas Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento da Provincia de Pontevedra, deben seguir clasificados na súa integridade no futuro PXOM como solo rústico de especial protección de espazos naturais, tal e como está recollido nas actuais e vixentes Normas Subsidiarias de Planeamento municipais (NSP) xa que manteñen boa parte dos valores ambientais, ecolóxicos, biolóxicos, botánicos, paisaxísticos, científicos, educativos ou recreativos, polos que foron clasificadas dentro deses espazos naturais protexidos e integrados así mesmo no Rexistro Xeral de Espazos Naturais de Galicia, a inicios da década dos noventa do século pasado.

Así mesmo debe seguir clasificado tamén como solo rústico de especial protección de espazos naturais a Serra da Madalena e o Monte Borrallido, tal e como está recollido nas actuais e vixentes NSP ou no seu caso como solo rústico de especial protección de espazos naturais e paisaxístico como os espazos naturais que expoñemos no seguinte apartado.

panorámica da ría de Vigo desde o cume do Castelo de Darbo

Vistas desde o Castelo de Darbo

2) O Castelo de Darbo, Pico Garita e Balcón do Rei, Serra Nacente, Monte de Varalonga e Outeiro da Raposa, e os montes do Hio cos altos da Fanica, Outeiro Batente, Facho de Hio, Pouso da Serra, Corral da Vara, Outeiro da Vela, Outeiro das Hedras, Cova do Pouso, A Cruz e Varalonga máis o Monte do Castro de Nerga que, segundo o borrador do PXOM, se lles clasifica simplemente como solo rústico de especial protección paisaxística deben ser clasificados como solo rústico de especial protección de espazos naturais e paisaxística polos seus valores non só paisaxísticos senón tamén naturais e xeomorfolóxicos, aos que se lles engade en moitos dos casos os patrimoniais a nivel cultural e arqueolóxico.

3) As áreas que se cualifican neste borrador de PXOM como solo rústico de especial protección de costas, debido a súa evidente condición de espazos naturais coa formación de cantís e de areeiros e dunares deben ser clasificadas na súa integridade como solo rústico de especial protección de espazos naturais e de costas, co que unido ao solo rústico de especial protección de espazos naturais da ZEC da Costa da Vela, o futuro ENIL Punta Balea-As Barreiras e a lagoa de Vilariño, estariamos protexendo a nivel ambiental a maioría da franxa litoral do municipio e de xeito continuado como corredor natural e ecolóxico, agás a superficie modificada polos recheos e instalacións portuarias diante dos núcleos urbanos de Cangas e Aldán.

Ribeira do rego Fials en Aldán

Ribeira do rego Fials en Aldán

4) As áreas naturais e/ou naturalizadas das ribeiras das concas de tódolos regos do municipio (rego Saíñas, rego Bouzós co seu afluente das Presas, rego do Puntillón ou da Pedra Cabalgada, rego de Liméns ou do Frendoal, rego Orxas co seu afluente Fials, do rego de Bouzas en Menduíña máis alá da súa integración na ZEC de Cabo Udra, dos regos de Nerga, Barra e Vilanova máis alá da sua integración na ZEC de Costa da Vela e no espazo natural de Barra, Cabo Home, e do rego do Esteiro máis alá da súa integración na lagoa de Vilariño) pola súa importancia ambiental e como corredores naturais, deben ser consideradas tamén como espazos naturais, polo que o que nas actuais e vixentes NSP está clasificado como solo rústico de especial protección de ribeiras e canles fluviais e que segundo o borrador do PXOM pasarían a ser cualificadas de simplemente solo rústico de especial protección das augas, deberían pasar a ser cualificadas no futuro PXOM como solo rústico de especial protección de espazos naturais e das augas.

Carballeira de Coiro na ribeira alta do rego Bouzós

Carballeira de Coiro na ribeira alta do rego Bouzós

5) Para que o solo rústico de especial protección de espazos naturais se adapte como espazo natural protexido á actual e vixente lexislación autonómica derivada da Lei 9/2001 de Conservación da Natureza, débese contemplar a declaración de Espazo Natural de Interese Local (ENIL) para todo o clasificado sexa como espazo natural ou asociado aos seus valores paisaxísticos, costeiros e de augas.

Xa que o anteproxecto de Lei de Patrimonio Natural e da Biodiversidade de Galicia, actualmente en trámite, ofrece xa a posibilidade futura de solicitar un ENIL de forma conxunta por varios concellos limítrofes, o Concello de Cangas debe poñerse de acordo cos Concellos de Bueu e Moaña e constituir conxuntamente un Espazo Natural de Interese Local (ENIL) que recolla como mínimo o territorio conxunto (Cangas, Bueu e Moaña) correspondente ás delimitacións do espazo natural da Carballeira de Coiro segundo as antigas Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento da Provincia de Pontevedra, dada a súa importancia como unidade ecolóxica e corredor natural de carballeiras termófilas galaico-portuguesas e de bosque caducifolio atlántico de asociación da carballeira co bosque aluvial, e tendo en conta ademais que os ditos concellos de Bueu e Moaña xa teñen así mesmo clasificados como solo rústico de especial protección os seus territorios correspondentes a dito espazo natural nos seus correspondentes PXOM.

6) O solo rústico de especial protección de espazos naturais, paisaxístico, costeiro e fluvial, unha vez adaptado como espazo natural protexido á Lei 9/2001 de Conservación da Natureza á través da súa constitución como ENIL e tendo en conta que esas proteccións ambientais por lei non poden estar en contra dos usos e actividades humanas, tanto das tradicionais como as agroforestais ou gandeiras como das máis modernas como por exemplo as recreativas senón que, ao contrario, deben quedar ordenadas e reguladas de xeito máis sustentable, e non precisamente como estivo sucedendo ata actualidade, sen apenas control de ningún tipo, tamén daría cabida á priorización de consecución de inversións económicas a nivel municipal, autonómico ou europeo que terían que ser investidas prioritariamente na conservación, mais tamén na recuperación e posta en valor dos valores ambientais, sociais e culturais do conxunto dos espazos naturais protexidos e a conseguinte xeración de postos de emprego a nivel local.

7) Manter o solo rústico de especial protección agropecuario, tal e como está clasificado nas actuais e vixentes NSP, avogando ademais pola potenciación dunha agricultura e gandeiría ecolóxica e autosuficiente a nivel local, libre de produtos biocidas sistémicos e de transxénicos. Nos terreos que non se decida producir débense deixar naturalizar, para formar ao cabo do espazo de tempo carballeira ou bosque de ribeira a nivel climácico, dentro da fase secundaria da sucesión ecolóxica.

No entanto, do solo rústico de especial protección forestal que, por unha parte pasaría a clasificarse dentro do solo rústico de especial protección natural e paisaxístico e por outra seguiría como solo rústico de especial protección forestal tal e como está clasificado nas actuais e vixentes NSP, débese apostar por unha multifuncionalidade do uso do solo forestal máis alá do madeireiro respetando as áreas de monte baixo da matogueira e do planalto, apostando así mesmo pola urxente e efectiva deseucaliptización e a erradicación das outras especies alóctonas, pirófitas e invasoras como as acacias e mimosas, e pola substitución dos monocultivos forestais, pola plantación con diversas especies, partindo dun 30% do total con especies frondosas e autóctonas, de xeito naturalizado, libre así mesmo da utilización de biocidas sistémicos, prohibindo expresamente as cortas a matarrasa e cunhas técnicas de silvicultura, corta e transporte da madeira que respeten o ciclo natural das especies e a contorna paisaxística e natural e tamén a cultural a nivel arqueolóxico e etnográfico.

petróglifo de Outeiro de Río Loureiro en Aldán

Petróglifo de Outeiro de Río Loureiro en Aldán

8) Máis alá de quedarse na simple retórica de que o Plan Xeral recollerá o inventario completo e actualizado dos bens que merezan protección polo seu valor arqueolóxico, debe poñelo en valor máis alá do seu simple inventario, para o que debe comezar por descentralizar a case exclusiva atención con respecto ao xacemento do Facho de Donón e abrilo á maioría dos elementos culturais inventariados e catalogados, que xa supera o cento entre xacementos e achados, acollendo así mesmo o importante patrimonio etnográfico e civil existente por todo o municipio, principalmente no solo rústico de especial protección e o rural, e que na actualidade e en conxunto están en boa parte no estado máis absoluto de abandono e degradación.

A súa posta en valor, ao menor impacto ambiental e co abaratamento dos custes económicos e en inversións que iso supón con respecto ao que convencionalmente se adoita facer, en especial co exceso de mobiliario e cartelería, recollería á parte dos valores culturais tamén os da súa contorna paisaxística e natural a través dos espazos terrestres e forestais, da costa, da ribeira dos regos ou do solo rural por sendeiros guiados, moitas das veces por elementos culturais a protexer como por exemplo, as corredoiras, que non adoitan ter protección de ningún tipo nas planificacións urbanísticas e sen máis a propia deste municipio de Cangas.

A clasificación como Espazo Natural de Interese Local (ENIL) para grande parte do solo ao redor do que se sitúan a maioría dos elementos do inventario de patrimonio arquelóxico e o etnográfico existente no municipio axudaría ao compromiso directo da súa recuperación, conservación e posta en valor por parte do concello como así mesmo a súa armonización coa propia contorna natural.

9) A área de Recualificación ambiental e para Cohesión Social a nome de Balea/ Salgueirón non debe existir, xa que o que eran no Salgueirón os terreos do antigo complexo industrial dos Hnos. Massó e nas vixentes NSP integrados dentro da UA-27 de solo urbano, teñen que ser destinados na súa integridade como zona de equipamentos, espazos libres e zonas verdes, a través da recuperación e posta en valor cultural, social e ambiental do patrimonio industrial e arquitectónico, dos xardíns e arboretos e das zonas baldías do antigo complexo empresarial, totalmente diferenciado da área de Balea onde xa existe unha trama urbanizada. Esa zona de equipamentos, espazos libres e zonas verdes do Salgueirón tén que ser baixo a concepción de que corresponde historicamente por necesidade ao municipio tras o grande desorden e malfacer de planificación urbanística levada a cabo nas últimas décadas e non como punto de inicio no futuro de máis construción engadida ao seu redor.

Punta Rocha dos Patos na enseada de Liméns

Punta Rocha dos Patos na enseada de Liméns

Tanto esta como o resto das áreas de recualificación presentadas no borrador do PXOM (Alada/Areabrava-Ameixide/Arneles-O Igrexario, Menduiña/Francón, Nerga, Liméns/Santa Marta, Avda. Ourense/Punta Rodeira) son moi cuestionables xa que dan cabida encuberta a través dunha interesada interpretación do Plan de Ordenación do Litoral (POL) para desenvolver distintos paquetes de nova construción dentro da zonificación de Mellora Ambiental e Paisaxística, onde a edificabilidade ten que ser como moito excepcional e de maneira xustificada, respectando así mesmo unha área tampón co solo rústico de especial protección, na súa maioría de costas e de espazos naturais.

A área de recualificación para o Parque Empesarial afecta, no Monte de Campelo, a conca de nacemento dun afluente do rego Nocedo, corredor natural con desembocadura na ZEC do espazo natural de Cabo Udra. Por outra banda habería que xustificar se é necesario unha área empresarial neste lugar existindo xa unha en fase de legalización na Portela e a do Concello de Bueu na proximidade, en Castiñeiras. Os terreos nos que se pretende ubicar este Parque Empresarial, ao redor das naves e explotación mineira da antiga empresa Granitos Aldán, debería no seu caso procederse a súa correspondente fase de restauración ambiental tras o cese ou caducidade da actividade industrial e mineira.

Mesa de Montes na Serra da Madalena

Mesa de Montes na Serra da Madalena

10) A planificación futura debe estar baseada no decrecemento e na restauración das áreas mal edificadas no pasado adaptandose arquitectonicamente á dinámica natural tanto terrestre, fluvial como marítima nun contexto global e crecente de mudanza climática e de suba do nivel do mar, na protección ambiental dunha maioría do territorio municipal, na posta en valor de xeito integral e sustentable dos recursos naturais, sociais e culturais do municipio, no aforro e na autosuficiencia enerxética a través do fomento das enerxías renovables descentralizado da rede xeral e do monopolio empresarial, nunha rede de abastecemento e de saneamento das augas residuais integral, na desincentivación do uso do automóbil privado e na potenciación do transporte público e colectivo e de vías peonís e bici de xeito integral por toda a rede viaria, e nun modelo efectivo de tratamento de RSU baseado na reciclaxe e a compostaxe dentro do principio dos 3R (Redución, Reutilización e Reciclaxe).

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s