Arquivos mensuais: Outubro 2020

A burbulla urbanística acaba coa Carballeira de Franco

O pasado 16 de setembro de 2020 o Colectivo Ecoloxista Luita Verde presentou escrito a rexistro ao sr. alcalde presidente do Concello de Cangas, á xefatura territorial da Consellería de Medio Rural, á Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Consellería de Cultura e Deporte e á Demarcación Sur de Augas de Galicia, onde expoñíamos que no lugar da Rúa, parroquia de Coiro, concello de Cangas, en solo non urbanizable común segundo as vixentes Normas Subsidiarias de Planeamento do Término Municipal de Cangas, estase a levar a cabo grandes desbroces e cortas de arborado que están a afectar o contorno do lugar coñecido como a Carballeira de Franco ou Carballeira da Rúa.

Que este lugar está en terreo forestal con arborado e dentro del de grande valor biolóxico, paisaxístico e ambiental formado por varios exemplares adultos e de envergadura de carballo, vestixio histórico da antiga carballeira que predominaba na zona entre os lugares da Rúa e A Pedreira, digno de protexer e conservar, onde ademais calquera intervención ten que adecuarse ao contido no artigo 92 dos aproveitamentos madeireiros da Sección 2ª dos aproveitamentos en montes de xestión privada da dita Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia que no punto 1 dispón que os propietarios de terreos forestais privados que desexen realizar aproveitamentos de madeira ou leña terán que solicitar a preceptiva autorización do órgano inferior competente en materia forestal por razón do territorio.

Que a Carballeira de Franco acolle así mesmo o achado arqueolóxico da Carballeira de Franco (GA36008ACH10), onde se atoparon materiais cerámicos e líticos de adscripción cultural variada – indeterminado, calcolítico e moderno – e que está ubicado na proximidade doutro, o de Cornelló (GA36008ACH22), onde se atoparon así mesmo materiais de adscripción cultural medieval, incluidos no Catálogo de Patrimonio Cultural de Galicia, onde segundo o artigo 45 de Réxime de intervencións no contorno de protección da LEI 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia, dispón que as intervencións que se realicen no contorno de protección dos bens declarados de interese cultural e catalogados deberán contar coa autorización da consellaría competente en materia de patrimonio cultural.

Tendo en conta que as intervencións que se está a levar a cabo na actualidade no contorno de protección do achado da Carballeira de Franco afectan directamente cando menos ao apartado d do punto 1 de dito artigo 45 da LEI 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia, e probablemente a varios dos apartados restantes no futuro tendo en conta que nesta zona, entre a Carballeira de Franco e Cornelló, se pretende planificar o Centro de Alta Resolución (CAR) do Morrazo a nivel sanitario, necesita polo tanto a correspondente autorización da Consellaría de Cultura a través da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural.

Que a Carballeira de Franco acolle tamén un tramo do antigo “camiño real” que conectaba os lugares da Pedreira e A Rúa coa ribeira do rego das Saíñas, de grande valor así mesmo etnográfico e etnolóxico, digno tamén de protección e conservación.

Que, por outra banda, a zona está formando parte da conca do rego das Saíñas, tendo parte tributaria das súas augas e mesmo nacementos de mananciais, en especial no lugar de Cornelló, que poderían ver comprometido o seu caudal de auga no futuro diante de futuribles movementos de terras e que parte está integrada dentro dos 100 metros da zona de policía nas que se condiciona o uso do solo e das actividades que se desenvolvan dacordo co artigo 78 do Reglamento do Dominio Público Hidráulico onde para realizar cualquer tipo de construcción en zona de policía de cauces, esixirase a autorización previa ao organismo de conca, a menos que o correspondente Plan de Ordenación Urbana, outras figuras de ordenamento urbanístico ou plans de obras da Administración, houberan sido informados polo organismo de conca ou houberan recollido as oportunas previsións formuladas ao efecto.

Ao final Luita Verde solicitou a comprobación dos feitos, a apertura se procede dun expediente sancionador, que se apliquen os contidos dictados no artigo 92 dos aproveitamentos madeireiros da Sección 2ª dos aproveitamentos en montes de xestión privada da Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, no artigo 45 de Réxime de intervencións no contorno de protección da LEI 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia e no artigo 78 do Reglamento do Dominio Público Hidráulico e a efectiva protección e conservación dos valores paisaxísticos, ambientais e culturais asociados ó contorno da Carballeira de Franco.

A día de hoxe non nos respondeu nengunha das catro administracións públicas e o que é de dominio público é que non se paralizaron as cortas senón todo o contrario, producíndose a corta da totalidade da carballeira presente no lugar.

Para Luita Verde esta corta a matarrasa, á parte do impacto e a agresión ambiental realizada, non é máis que unha mostra da burbulla urbanística na que está inmerso o concello de Cangas desde hai anos.

Ao tanto temos que lembrar que hai ao redor de vinte anos, unha das alternativas ao proxecto de construción da vía rápida do Morrazo, ao que nos opoñíamos varias organizacións e colectivos naquel momento, era a construcción dun hospital comarcal que, entre outros motivos, evitara ao máximo os desplazamentos da veciñanza por estrada a tal fin fóra da comarca.

Ao final a dita estrada, en forma de corredor de alta capacidade construiuse a mediados da década pasada, tendo o seu enlace con Cangas precisamente riba da conca do rego das Saíñas e ao carón de onde se pretende proxectar agora o citado Centro de Alta Resolución do Morrazo, esquecendo totalmente o proxecto do hospital comarcal e desaparecendo unha oportunidade histórica de consecución desta necesaria infraestrutura, reivindicada pola colectividade morracense.

Posteriormente, a principios desta década, construiríase o hospital Álvaro Cunqueiro en Vigo, o que provocaría unha maior dependencia sanitaria cara esta cidade para os veciños e veciñas dos concellos do Morrazo e, por engadido, máis gravosa por estar o novo hospital lonxe do centro urbano da cidade, ao contrario do POVISA, o outro hospital de referencia utilizado pola veciñanza da comarca.

Por último desde hai uns anos están a intentar convencernos da construcción do dito Centro de Alta Resolución, que non deixa de ser un “hospital sen camas”, como solución ao “afogamento” que se está a producir na área sanitaria de Vigo, precisamente pola súa excesiva centralización. Ao tanto os concellos de Moaña, Bueu e Cangas presentaron terreos nos seus respectivos PXOM cara a consecución desta infraestrutura, decidíndose finalmente pola opción do último municipio.

A fórmula para levar a cabo a construcción do dito CAR, de ao redor de 6.000 m², a través da cesión de terreos por parte dunha empresa inmobiliaria, Amgecabe, a cambio de que esta poida construir ao redor de 25.000 m² máis polos arredores e unha grande área comercial, lembra as argucias especulativas de antano de auténtico “axente urbanístico”, que rematou estourando en forma de “burbulla” insustentable a finais da década pasada e unha das principais responsables da posterior crise económica e financieira a nivel estatal.

Por se non fora pouco, o equipo de goberno municipal, ou parte del, pretende realizalo pola vía rápida a través dunha modificación puntual das vixentes normas subsidiarias de planeamento urbanístico.

Luita Verde salienta que mentras isto se produce e é obxeto mesmo de debate e polémica entre a clase política, é inxustificable que se producira e con total impunidade a corta e a matarrasa da Carballeira de Franco, o que está a amosar que detrás disto só prevalecen intereses políticos partidistas e económicos asociados á burbulla urbanística na que segue inmerso o concello de Cangas, por riba dunha correcta ordenación do seu territorio e que teña ademais en conta a debida protección cultural e ambiental. Advirte que o borrador do PXOM en trámite tampouco axuda a corrixilo senón todo o contrario, promove unha maior desprotección e un notable e insustentable incremento edificativo.

Luita Verde non está en contra dun centro sanitario integral que nos poida dar a atención debida e necesaria á veciñanza do Morrazo, mais dubida que este poida ser a través do dito CAR, do lugar onde se pretende construír e do modo en que se está a xestionar. Por outra banda, salienta que o deseño dos CAR entraron dentro do que se denominou “burbulla hospitalaria” noutras comunidades autónomas e está tamén dentro da planificación que acá está a levar a cabo a Xunta de Galicia, grandes centros e privatizacións encubertas.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Cultura expedienta o concello de Cangas pola agresión directa ao castro da Igrexiña

A través dun documento asinado o pasado 11 de setembro de 2020 pola Valedora do Pobo, se nos informa que trala nosa queixa pola falta de resposta da Consellería de Cultura e Turismo á denuncia presentada o pasado 8 de febreiro de 2020 polo Colectivo Ecoloxista Luita Verde pola agresión directa ao Castro da Igrexiña, na parroquia do Hío, conculcando a Lei 93/2015, de 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas, a dita Consellería remitíu finalmente a información solicitada respostando que unha vez consultada a Xefatura Territorial da Consellería de Cultura e Turismo de Pontevedra, esta manifestou que, como consecuencia da denuncia formulada por Luita Verde o 8 de febreiro, aperturouse un expediente de dilixencias informativas co número VI.PO.019.20, requeríndose información ao concello de Cangas, quen respondeu aportando copia da licenza municipal de apertura de quioscos desmontables outorgada no expediente municipal 2562/2019, así como da autorización da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda da Xunta de Galicia.

Para as citadas actuacións se nos informa finalmente que non consta que se teña solicitado autorización da dita Xefatura Territorial e que polo tanto se procedeu á incoación do dito expediente ao concello polo outorgamento de licenza municipal sen contar coa previa e preceptiva desta Consellería de Cultura e Turismo.

En base a ese expediente informativo incoado pola Xefatura Territorial da Consellería de Cultura e Turismo de Pontevedra, o Concello de Cangas nos contesta agora a través dun comunicado asinado polo alcalde do pasado 5 de outubro de 2020 con referencia ao escrito de denuncia presentado así mesmo por Luita Verde neste Concello con data 11.02.2020, remitindo a documentación que consta neste Concello así como os informes da inspección de obras deste Concello de data 16.06.2020, e o técnico municipal de datas 24.01.2020 e 10.03.2020 respectivamente, para o noso coñecemento e efectos oportunos.

En resposta a esta contestación e a documentación presentada polo Concello de Cangas, Luita Verde presentou onte 8 de outubro de 2020 o correspondente escrito a rexistro dirixido ao sr. alcalde presidente solicitando que, en plenas competencias municipais e amparado na legalidade que lle confire en materia de ordenación urbanística e de protección do patrimonio cultural o Catálogo Complementario de Monumentos e Conxuntos Histórico-Artísticos Obxeto de Protección das Normas Subsidiarias de Planeamento do Término Municipal de Cangas, este concello proceda a paralización da concesión de máis licenzas de apertura, a prohibición da instalación do quiosco de praia e a retirada da conexión dos servizos de auga e saneamento solicitado polo seu promotor dentro da área de protección integral do xacemento arqueolóxico do Castro da Igrexiña.

Así mesmo solicitou que se presente a solicitude por parte deste Concello de Cangas á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda de revogación da resolución sobre a solicitude de autorización para a instalación dun quiosco desmontable na zona de servidume de protección do dominio público marítimo-terrestre na praia de Nerga, no termo municipal de Cangas (Pontevedra) Expediente: A-PO-2019/247Q

Baseouse en que diante da consulta realizada pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda ao concello na tramitación previa da solicitude de autorización de instalación do quiosco de praia, o arquitecto municipal omitiu deliberadamente no seu informe de 24.01.2020 que o lugar da instalación solicitada do quiosco ademais de estar calificado urbanísticamente en solo non urbanizable de protección de costas, tamén o está en solo non urbanizable de patrimonio histórico segundo as vixentes Normas Subsidiarias de Planeamento correspondente á área de protección integral do xacemento arqueolóxico do Castro da Igrexiña -dentro do propio recinto castrexo e na inmediación de varias pedras con gravados rupestres-, incluido así mesmo no Catálogo Complementario de Monumentos e Conxuntos Histórico-Artísticos Obxeto de Protección das Normas Subsidiarias de Planeamento do Término Municipal de Cangas, co que iso implica de prohibición da instalación do dito quiosco de praia como da súa actividade hostaleira, polo grao de protección integral do dito xacemento.

En que posteriormente e, cando a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda xa resolvera autorizar a instalación do quiosco de praia no lugar, o mesmo arquitecto municipal copia e calca o mesmo informe de 24.01.2020 mais desta vez engade no último parágrafo que a parcela obxecto de informe emplázase dentro do ámbito de protección do ben catalogado “Castro e petróglifo da Igresiña” no seu informe do 10.03.2020 a través do departamento de urbanismo.

En que o Concello de Cangas ao final pretende ocultar as súas directas competencias ante o expediente informativo incoado pola Consellería de Cultura e Cultura pola licenza municipal de apertura do dito quiosco de praia sen a previa e preceptiva atutorización da mesma, amparándose nunha resolución de autorización dictada pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda favorable á instalación do quiosco de praia desmontable no lugar, cando é o propio concello o que ten ao final a competencia exclusiva de non conceder a licenza municipal de apertura do dito quiosco de praia baseandose na protección cultural e integral do lugar onde se ubica que lle confire o catálogo complementario das normas subsidiarias de planeamento, feito que non o fixo no ano 2019 outorgándolle unha primeira licenza urbanística de instalación e conexión dos servizos de auga e saneamento ao promotor do quiosco e permitindo así mesmo que o voltara a instalar na tempada de verán deste 2020, feito este último denunciado por este colectivo o pasado 21.08.2020 e despois de que xa advertiramos que podía suceder na denuncia do pasado 11.02.2020, nos escritos presentados rexistro e dirixidas ao sr. alcalde presidente do concello.

En que esta situación ameaza con sosterse no tempo tres anos máis, habida conta que a Resolución dictada pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda outorgou a autorización de instalación do dito quiosco ao seu propietario para a tempada de verán dos anos 2020, 2021, 2022 e 2023.

En que tendo en conta que o Castro da Igrexiña está así mesmo incluído no Catálogo de Patrimonio Cultural de Galicia e que calquera actuación no seu ámbito de protección necesita a correspondente autorización da Consellería de Cultura e Turismo segundo a LEI 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia, é o propio Concello de Cangas o que, a sabendas da existencia dunha actividade que afectaba a un ben cultural catalogado no seu concello, tiña que haberse dirixido a dita Consellería para solicitar o seu informe preceptivo e autorización sectorial, feito que lamentablemente tampouco sucedeu e daí tamén a orixe do expediente de dilixencias informativas ao concello por parte da Xefatura Territorial da Consellería de Cultura e Turismo de Pontevedra.

En que segundo o apartado e) do art. 130 da dita LEI 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia, o outorgamento de permisos, licenzas ou autorizacións municipais sen a autorización previa da consellaría competente en materia de patrimonio cultural para calquera intervención en bens de interese cultural ou catalogados ou nos seus contornos de protección ou na súa zona de amortecemento, cando esta sexa preceptiva, está considerada unha infracción grave.

Luita Verde advertíu finalmente que, de seguir esta reiterada actitude a nivel funcionarial como administrativa por parte deste Concello de Cangas, pode incurrir no suposto delito de prevaricación por omisión de competencias co que iso implica para o persoal implicado.

Luita Verde presentou ao mesmo tempo hoxe 9 de outubro de 2020 outro escrito dirixido á Xefatura Territorial da Consellería de Cultura e Turismo de Pontevedra solicitando así mesmo a paralización definitiva da actividade do quiosco de praia dentro da área integral de protección do Castro da Igrexiña, a apertura dun expediente sancionador ao promotor da instalación do quiosco e ao Concello de Cangas por concederlle licenza municipal de apertura sen a previa e preceptiva autorización desta Consellería de Cultura e Turismo e a restauración ambiental dos terreos ao seu estado anterior.

Por outra banda soliticou tamén que se presente a solicitude por parte desta Consellería de Cultura e Turismo á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda de revogación da resolución sobre a solicitude de autorización para a instalación dun quiosco desmontable na zona de servidume de protección do dominio público marítimo-terrestre na praia de Nerga, no termo municipal de Cangas (Pontevedra) Expediente: A-PO-2019/247Q

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

A burbulla eólica e o parque eólico no Morrazo

Na actualidade, en plena pandemia sanitaria que comporta e coincide cunha nova crise económica, a través dos medios de comunicación estase tentando convencer a poboación da existencia dunha burbulla eólica na Galiza ao existiren proxectos que duplican a potencia actual en megavatios.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, esta burbulla da que se fala agora desde os medios, existe pero non agora, senón desde finais da década pasada, coincidindo co inicio da anterior crise económica, no ano 2008, cando o bipartito PSOE-BNG gobernaba a Xunta e adxudicara provisionalmente un concurso eólico, que despois de ser recorrido ante a xustiza, foi finalmente aprobado polo Partido Popular asignando 2324 mw de potencia na resolución do 20 de decembro de 2010.

Este concurso eólico está baseado nun plan sectorial aprobado no ano 1997 que carece da correspondente avaliación ambiental estratéxica no seu conxunto á que obriga a lei desde o ano 2006, despois de que a implantación da enerxía eólica na Galiza causara un grande e moitas veces irreversíbel impacto ambiental no territorio. Así a implantación dos máis de 100 parques eólicos e ao redor de 4.000 aeroxeradores nas áreas de maior potencial eólico de Galiza xa causaran importantes danos a nivel paisaxístico, ecolóxico e cultural nos montes da fachada atlántica, desde a Mariña Luguesa ata a Costa da Morte e pasando por grande parte da área occidental da Dorsal Galega.

A partir do anos 2005, cando remata a instalación destes parques eólicos, perdeuse unha oportunidade histórica de tentar modificar as políticas e a xestión técnica da implantación das enerxías renovábeis na Galiza, paralizando a construcción de novos parques eólicos e apostando por unha xestión máis sustentábel baseada na repotenciación e modernización do xa instalado, na diversificación das enerxías, na autoxestión e sobre todo na eficiencia e aforro enerxético.

Por desgraza, isto non sucedeu, e a aposta do goberno galego foi seguir co mesmo modelo produtivista, competidor e externalizador de recursos naturais, xa que, como é coñecido, Galiza é un territorio con excedente de produción de electricidade, en especial da derivada do sector eólico e o hidroeléctrico, que exporta fóra da comunidade sen a penas compensación. Máis ben todo o contrario, xa que isto resulta gravoso para o propio territorio tendo en conta do dano ambiental e as facturas da electricidade da poboación que non se ve diminuida malia soportar as consecuencias da produción.

A guerra de intereses económicos e empresariais, ligado ás preferencias dos gobernos políticos de turno, que comezaron co concurso eólico non son máis que unha mostra do gorentoso negocio que supón este sector e da burbulla eólica que existe dende a súa aprobación, acelerada na actualidade despois de aprobar a Xunta no ano 2017 a lei de fomento de implantación de iniciativas empresariais, coñecida polos movementos sociais e ecoloxistas como “lei da depredación”.

Esta lei simplifica os procesos de tramitación e a avaliación ambiental dos proxectos empresariais e sérvese dunha falta de protección ambiental na maioría do territorio galego, que non chega ao 12% da súa totalidade protexido, promovido pola propia Xunta de Galiza que se nega a ampliar a rede galega de espazos naturais protexidos e máis en concreto a Rede Natura, da que esta Plataforma xa solicitou no 2012 a inclusión dun novo Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) a nome de Montes e Carballeiras do Morrazo, que integrara os espazos naturais dos Montes do Morrazo e o Carballal de Coiro, máis outros ampliables.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo lembra que entre os 91 parques proxectados polo territorio galego polo aínda vixente concurso eólico, foi incluído o parque eólico de Pedras Negras. Este parque eólico estaría situado na parte máis alta, entre os 450 e os 600 m. de altitude sobre o nivel do mar, cunha superficie total de afectación de 1725 has. en terreos de grande valor paisaxístico, ambiental, cultural, social e económico do espazo natural dos Montes do Morrazo, protexido segundo as daquela vixentes normas subsidiarias de planeamento da provincia de Pontevedra e, na actualidade, aínda clasificado como solo rústico de especial protección de espazos naturais polos concellos de Marín, Moaña e Vilaboa a través dos seus respectivos PXOM.

Nel se proxectaron 17,9 kilómetros de lonxitude de vías de acceso, dos que 13,48 km. serían viais de nova construción con maquinaria pesada dun ancho de 6 metros, para a instalación de 14 aeroxeradores de 175 metros de altura, con 119 metros de fuste e 112 metros de diámetro de rotor, cunha cimentación de cada aeroxerador de 20 m. de diámetro baixo unha explanada e plataforma de montaxe dunhas dimensións mínimas de 46 x 60 e cunhas afeccións de 70 x 92 m., máis a posta en funcionamento dunha subestación eléctrica de 66×20 KV.

A afección na fase de construción era moi negativa a nivel xeolóxico, biolóxico, edáfico, hidrolóxico, cultural e arqueolóxico, á parte da paisaxística entre as rías de Vigo e Pontevedra, cos altos dos montes Formigoso, Gagán, Coto do Home e as serras Basil e Domego, a contorna forestal e arqueolóxica de Chan de Arquiña e Os Lagucheiros, e a conca de nacemento da ribeira dos regos da Fraga, Neibó-Loira, Río Maior e Miñouva, con hábitats naturais prioritarios e fauna e flora silvestre endémica e de interese comunitario.

Alén disto, cómpre salientar a súa incompatibilidade cos usos tradicionais como son os forestais e do aproveitamento multifuncional do monte comunal, dos mananciais de auga, como así mesmo a práctica de certas actividades sociais como por exemplo o voo do parapente, ao que habería sumar a afección a visual e acústica a escasa distancia de núcleos de poboación humana e a máis que probable elevada mortandade de fauna, en especial de aves e morcegos, na fase de funcionamento do propio parque.

A oposición ao final a este proxecto na comarca foi moi grande, rexistrándose na súa fase de información pública, entre decembro do 2012 e xaneiro do ano 2013, miles de alegacións cidadanas na súa contra, a dos propios concellos afectados e a presenza así mesmo de varios centos de persoas en distintos actos reivindicativos como, por exemplo, as previas e sucesivas marchas in situ polas zonas afectadas organizadas por esta Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo.

Desde aquela o proxecto, promovido pola empresa Enel Green Power España S.L., vencellada coa multinacional italiana ENEL e a española ENDESA, está paralizado e non temos novas oficialmente do mesmo pois a Consellaría de Economía e Industria non respondeu ata agora ás alegacións presentadas, aínda que se sabe polos medios de comunicación que a dita empresa adxudicataria seguía interesada no proxecto.

Cómpre tamén quitarlle a máscara ás grandes empresas eléctricas que pretenden agora pasar con grandes campañas publicitarias detrás por ecoloxistas, cando a súa aposta polas enerxías renovábeis non é froito da preocupación polo medio, senón unha adaptación a este e a un futuro sen materias primas para manter o seu gorentoso negocio. Por iso, no canto de faceren campañas a prol do consumo responsábel de enerxía e apostar pola redución deste, o que venden é que van ser capaces de manter o insustentábel nivel de consumo enerxético actual sen que isto teña consecuencias sobre o medio.

O consumo enerxético debería reducirse como mínimo aos niveis dos anos noventa do século pasado, que é cando se comeza a debatir a nivel internacional as actuacións contra os perniciosos efectos negativos da mudanza climática, tendo en conta por outra banda que xa se sabía dela cientificamente desde mediados de século e que xa comezaba a ser preocupante na década dos anos setenta.

A experiencia desta última pandemia sanitaria que estamos a sufrir a nivel planetario, de orixe zoonótica e relacionada probablemente con grandes desequilibrios ambientais a través da progresiva perda de hábitats naturais e biodiversidade por causa humana, debería servirnos de lección de que cómpre mudar xa as nosas actitudes antropocéntricas e globalizadoras para centrarnos nun futuro baseado na acción local e no efectivo respecto pola nosa contorna ambiental.

Por todo isto, para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo o parque eólico de Pedras Negras ten que desaparecer definitivamente da planificación eólica a nivel autonómico e substituilo pola autoxestión dos recursos naturais a nivel local, fóra de grandes proxectos en espazos naturais e libre de monopolios empresariais.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized