Arquivos mensuais: Decembro 2020

Luita Verde denuncia vertedoiros municipais incontrolados e ilegais no Casal en Moaña

O colectivo Ecoloxista Luita Verde presentou a rexistro senllas denuncias dirixidas á alcaldía do Concello de Moaña e á xefatura territorial da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda de Pontevedra, onde expuso que:

No lugar do Casal, parroquia de San Martiño, concello de Moaña, entre as inmediacións do campo de fútbol de titularidade municipal e do viaduto da Vía de Alta Capacidade de Cangas (VG-4.5) de enlace co corredor de alta capacidade do Morrazo (CG-4.1), o propio Concello de Moaña está a utilizar desde hai varios anos como vertedoiro varias parcelas clasificadas como solo rústico de protección agropecuaria anexo ao de augas e de infraestruturas segundo o PXOM, e dentro de corredor ecolóxico segundo o Plan de Ordenación do Litoral de Galicia (POL), onde se está a verter con maquinaria pesada grandes cantidades de terras e entullos de obra sen control, contravindo flagrantemente a Lei 10/2008, de 3 de novembro, de residuos de Galicia.

Cunha altura de ao redor de 3 metros de altura, e ao redor de 50 metros de longo e 40 metros de ancho de superficie, estase a verter e a soterrar moreas de terras e entullos de todo tipo que van desde cemento armado ou piche ata losas de cerámica esmaltada, todo tipo de tuberías, cablerías e envolturas plásticas e roupa usada de traballo fabricados en polietileno, poliéster, policloruro de vinilo, …, pezas metálicas de fontanería, inodoros, caldeiras, electrodomésticos, restos de tellado de uralita e de la aillante de falsos teitos fabricado co tóxico e canceríxeno amianto, chegando en moitos casos a vertelo todo xunto dentro dos propios sacos plásticos de obra, sen ningunha separación nin selección previa.

Á parte de terras e entullos estase así mesmo a verter residuos de cortas e podas de todo tipo de vexetais, tanto arbóreos como arbustivos, e mesmo de especies exóticas e invasoras como a cala, a herba da pampa, o ricino, a cana ou a cana índica, e o lugar estase a encher doutras como a grama africana, a ipomoea ou a herba capuchina, que están a tapar e ocultar boa parte dos entullos.

Ademais está a afectar a contorna na proximidade, pois as verteduras polos extremos están a chegar ás parcelas e camiños colindantes, onde o que predomina é a presenza de carballos, castiñeiros, loureiros, salgueiros e bidueiros, áreas de brañas, mananciais, fonte e presas de regadío dentro das ribeiras do rego do Redogrés, daí a clasificación desta zona no seu conxunto como corredor ecolóxico segundo o Plan de Ordenación do Litoral de Galicia o que, por outra banda, non se está en absoluto a respectar.

Ao redor de 200 metros ao sur deste vertedoiro, á beira do vial asfaltado que serve de acceso ao campo de fútbol, existe outro vertedoiro máis reducido porén de similares características, onde se combina a presenza de restos vexetais con entullos de obra e civil.

Tanto un como outro vertedoiro, polas súas características, son ilegais e incontrolados xa que non se adaptan claramente á lexislación en materia de tratamento de residuos, pois boa parte dos residuos vertidos teñen que ser depositados nun punto limpo co recinto pechado, aillado e debidamente impermeabilizado.

Lembramos que o Concello de Moaña leva incumprindo desde hai dúas décadas a súa obriga de ter o correspondente punto limpo no seu municipio segundo estaba proxectado inicialmente na planificación comarcal de residuos sólidos urbanos mais, por outra banda, non pode obviar que tamén pode transportar os residuos, previamente separados e seleccionados, ata o propio punto limpo propiedade da Mancomunidade de Concellos do Morrazo, da que forma parte así mesmo o propio Concello de Moaña, ubicado na Portela (Cangas).

Polo exposto, solicitou ao Concello de Moaña:

A paralización inmediata das verteduras por parte do Concello de Moaña nas parcelas citadas do lugar do Casal.

A retirada das verteduras e a reposición das parcelas afectadas ao seu estado orixinal.

A selección e separación dos residuos existentes nos vertedoiros e o seu transporte ao punto limpo da Mancomunidade de Concellos do Morrazo ubicado na Portela. E os residuos con amianto, a un xestor autorizado.

Que esta sexa a norma xeral no funcionamento do Concello de Moaña no futuro en materia de residuos máis a consecución dun punto limpo a nivel municipal para aforrar e reducir en custe enerxético, económico e ambiental derivado do transporte fóra do municipio dos residuos vexetais, inertes e tóxicos e perigosos xerados polo Concello como así mesmo polo conxunto da veciñanza moañesa.

Á xefatura territorial da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda de Pontevedra solicitou ademais a comprobación dos feitos expostos e a apertura, se procede, do correspondente expediente sancionador.

Adxuntamos fotografías dos feitos denunciados onde a meirande parte corresponden ao macrovertedoiro na ubicación das parcelas nomeadas no solo rústico de protección e dentro de corredor ecolóxico entre o campo de fútbol e o viaduto do enlace de Cangas co corredor de alta capacidade, e as dúas últimas corresponden ao vertedoiro de dimensións máis reducidas a 200 metros do primeiro á beira do vial asfaltado de acceso ás inmediacións do campo de fútbol.

Luita Verde esixe ao Concello de Moaña un maior compromiso e exemplaridade diante da cidadanía dentro das súas plenas competencias en materia de xestión de residuos e de protección do territorio e o medio ambiente, onde ademais a súa directa responsabilidade coas verteduras de residuos denunciadas non se corresponde coa bandeira verde que lle obsequiou a Consellería de Medio Ambiente hai escasas datas pola súa xestión ambiental.

Luita Verde salienta que as verteduras ilegais e incontroladas agora denunciadas non son máis que o último episodio, entre varios, de agresión paisaxística e ambiental á que esta a ser sometida a zona moañesa afectada e, por engadido, as ribeiras do rego do Redogrés, desde que a Xunta de Galicia, hai case dúas décadas, e a través da daquela Consellería de Política Territorial, Obras Públicas e Vivenda, aprobara a construcción do enlace de Cangas co corredor de alta capacidade do Morrazo polo lugar e onde ao final o impacto desa obra se “minimizou” en parte coa construcción final do viaduto grazas á mobilización social, xa que o proxecto inicial era construir o vial sobre un aterramento continuado por todo o val.

Polo tanto cómpre erradicar definitivamente as verteduras e comezar un proceso de saneamento e recuperación paisaxística e ambiental da contorna agropecuaria e ribeireña do lugar.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Luita Verde presenta comentarios e observacións ao borrador do DEUP do Porto de Vigo

O Colectivo ecoloxista Luita Verde formulou os correspondentes COMENTARIOS ou OBSERVACIÓNS á información pública do borrador e Documento de Inicio da Avaliación Ambiental Estratéxica Simplificada da Delimitación dos Espazos e Usos Portuarios (DEUP) do Porto de Vigo, onde ao final SOLICITOU da Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico:

1) O informe desfavorable do presente borrador da Delimitación dos Espazos e Usos Portuarios ( DEUP) do Porto de Vigo e do Documento de Inicio do procedemento da súa Avaliación Ambiental Estratéxica Simplificada exposto á información pública e que se proceda á súa substitución pola tramitación do correspondente procedemento de Avaliación Ambiental Estratéxica Ordinaria, segundo a vixente Lei 21/2013 de avaliación ambiental.

2) Que o estudo ambiental estratéxico e a súa trasposición posterior á correspondente declaración ambiental estratéxica contemplada na avaliación ambiental estratéxica ordinaria debe ter en conta unha avaliación completa dos efectos dos aterramentos, actividade portuaria e o transporte marítimo derivado do Porto de Vigo:

Sobre a avifauna e os mamíferos mariños, sobre a fauna e flora bentónica dos fondos, analíticas actualizadas da presenza de metais pesados e a súa relación coa actividade portuaria no conxunto da ría, avaliacións de impacto na paisaxe, acústico, atmosférico, de contaminación lumínica e sobre a dinámica e a xeomorfoloxía litoral e a súa alteración tendo como referencia desde mediados do século pasado empezaron os grandes recheos e ampliacións do porto de Vigo ata a actualidade.

E, finalmente, unha avaliación dos posibles efectos no futuro con respecto á súa directa implicación en Áreas de Risco Potencial e Significativo de Inundación ( ARPSI) costeiras e os efectos que os recheos realizados encima de lámina de auga poderían ter no futuro sumados ao previsible incremento do nivel do mar produto do cambio climático na xeomorfoloxía, a bioloxía e as actividades sociais e económicas a través da explotación dos recursos naturais no conxunto da ría.

3) A correcta adaptación dos terreos e augas competencia do Porto de Vigo ao Plan Director da Rede Natura e ás zonificacións correspondentes a cada un dos LIC afectados, na actualidade Zona de Especial Conservación (ZEC), máis o Plan de Ordenación dos Recursos Naturais ( PORN), o Plan Reitor de Usos e Xestión ( PRUX) e o convenio OSPAR do Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas.

4) Que a nova DEUP debe servir para o reordenamento dos espazos portuarios e a aprobación do correspondente Plan Director de Infraestruturas Portuarias, baseado na actividade esencial portuaria de carga e descarga, liberando espazos a tal fin e proceder á retirada progresiva das actividades non esenciais como as instalacións de almacenaxe, administrativas e recreativas existentes na actualidade, e recuperando doutra banda as áreas ocupadas de maior interese ambiental, en especial, nos recheos realizados de maior calado e cun impacto ambiental considerable como, por exemplo, o de Bouzas, e no caso de zonas integradas ou anexas á Rede Natura como, por exemplo, a Enseada de San Simón.

5) A prohibición expresa de calquera nova ampliación ou recheo portuario en terreos e lámina de auga competencia do Porto de Vigo.

6) A desafectación e a súa incorporación ao dominio público marítimo-terrestre das áreas costeiras que, dentro das competencias actuais do Porto de Vigo, hai décadas que non teñen actividade portuaria e teñen un alto interese social, patrimonial e ambiental susceptible da súa posta en valor na antiga canteira de O Cocho en Meira, Concello de Moaña, clasificada como reserva portuaria no borrador da presente DEUP, e a de O Salgueirón ata Punta Balea, no Concello de Cangas, fronte ás antigas instalacións do economato, comedor, e fábricas conserveira, baleeira e de salgadura inactivas máis os arboretos da extinta empresa Irmáns Massó, e os areeiros e fondos marítimos anexos, clasificado no devandito borrador unha parte como uso portuario-complementario e outra como uso vinculado á interacción porto-cidade.

7) O soterramento do actual tendido eléctrico aéreo que dá servizo aos faros da zona de Cabo Home na Zona de Especial Conservación ( ZEC) da Costa da Vela, integrada na Rede Natura.

8) Que ao Colectivo Ecoloxista Luita Verde se nos teña como parte interesada no procedemento administrativo de avaliación ambiental estratéxica desta DEUP.

Luita Verde baseouse entre outras motivacións porque:

As aproximadamente 13.000 has. de lámina de auga máis as 280 has. en terra competencia do Porto de Vigo, boa parte delas gañadas de forma impactante e artificial ao mar e con actividades industriais de relevante impacto dentro da ría, que afectan así mesmo o ámbito territorial de cinco concellos -Vigo, Redondela, Vilaboa, Moaña e Cangas- cunha alta densidade de poboación residente a ambas as marxes da ría, e onde se complementan os espazos naturais, parte deles protexidos na actualidade dentro da Rede Natura ou o PNMT das Illas Atlánticas, cos usos e autorizacións produtivas a nivel pesqueiro e marisqueiro máis os recreativos a nivel social e turístico, son razón suficiente e dabondo para que a Avaliación Ambiental Estratéxica desta DEUP realícese polo procedemento de Avaliación Ambiental Estratéxica Ordinaria e non pola Simplificada.

Durante máis de dúas décadas, desde o ano 1993 e sen o correspondente e legal Plan de Usos e Espazos Portuarios ( PUEP), incumprindo a Lei 27/1992 de Portos do Estado e da Mariña Mercante, o citado Porto a través da Autoridade Portuaria de Vigo ( APV), procedeu ilegalmente á autorización da realización de varias obras portuarias de aterramentos e sedimentación en forma de explanada e/ou de construción de diques protectores portuarios encima da lámina de auga – Bouzas, O Berbés, Guixar, O Areal, Rande, Punta do Mouro, O Salgueirón, …

Estes recheos sumados aos realizados anteriormente desde mediados do século pasado máis a propia actividade portuaria en forma de verteduras tanto orgánicas como de hidrocarburos e metais pesados, supuxeron unha grave afección á paisaxe, ao medio ambiente e á dinámica litoral, afectando á biodiversidade tanto a nivel pelágico en superficie como a nivel bentónico nos fondos mariños, e ao mesmo tempo tamén á propia circulación da auga, alterando as correntes mariñas e o proceso natural das mareas, chegando ao límite de modificar drasticamente a morfoloxía da liña de costa, motivo polo cal a propia comunidade científica está a alertar desde hai tempo da inconveniencia de realizar máis obras deste tipo xa que a ría é toda ela unha unidade funcional física e biolóxica onde calquera novo aterramiento ou dique portuario, por pequeno que sexa, vai incrementar insosteniblemente esa alteración en todo o seu conxunto.

O 13 de abril de 2015, a citada APV, procedeu á aprobación da anterior DEUP mais sen a correspondente avaliación ambiental estratéxica segundo a Lei 9/2006, sobre avaliación dos efectos de determinados plans e programas no medio ambiente, ou a propia Lei 21/2013, de avaliación ambiental, motivo polo cal a Audiencia Nacional fallou anular o 4 de decembro de 2017 dita DEUP, ratificado por sentenza do Tribunal Supremo de xaneiro de 2019.

Revestido baixo a etiqueta de “estratexia azul” ou “ blue grouth”, a Autoridade Portuaria a través do Plan Estratéxico 2018-2028 do Porto de Vigo pretende xustificar agora o “crecemento” do porto á conta dun novo sacrificio ambiental, social e económico totalmente inasumible por parte da ría, a través de máis de 200.000 m² de novas obras futuras de recheos – 8.300 m2 en Beiramar, ampliación exterior do recheo de Bouzas máis 15.000 m² dentro da súa dársena, 55.000 m² do espazo de lámina de mar entre o Peirao Transversal e o Comercial, así como a “posibilidade futura” de ampliación da terminal de contedores de Guixar- Teis ou a transformación de diques en liñas de atracada desde Teis ata a propia Enseada de San Simón-, o que nos parece ademais unha auténtica burla á cidadanía, as institucións e á propia lexislación ambiental a nivel estatal e europea.

O documento actual desta DEUP vén pois viciado pola mala praxe ambiental e a falta de cobertura legal durante as últimas décadas por parte da Autoridade Portuaria do Porto de Vigo que, véndose agora forzada polo peso da lei a nivel ambiental, presenta a información pública un borrador e un documento inicial de avaliación ambiental estratéxica mais pola artimaña legal da versión simplificada, pretendendo abreviar os prazos de aprobación a través dun simple informe anbiental estratéxico e dar a entender que a nova DEUP non ten efectos significativos sobre o medio ambiente, mais, por outra banda, evadindo a correcta avaliación completa e os correspondentes estudo e declaración ambiental estratéxica dos seus efectos sobre o medio ambiente no conxunto da ría, que non veñen de agora senón de hai tempo, que permanecen en boa parte, e que ademais o Porto de Vigo pretende incrementar no futuro.

As propostas realizadas no borrador da presente DEUP de desafectación de varias zonas pertencentes ao ámbito de competencia do Porto de Vigo e a súa posterior incorporación ao dominio público marítimo terrestre son insuficientes e de forma totalmente interesada, xa que segue mantendo da súa competencia terreos que están integrados dentro da Rede Natura na Zona de Especial Conservación ( ZEC) da Enseada de San Simón, ou das Illas Cíes, dentro do propio Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas.

Por outra banda segue mantendo tamén varias zonas costeiras no interior da ría sen actividade portuaria desde hai décadas e susceptibles de ser desafectadas e recuperadas cos terreos anexos para a súa posta en valor ambiental, social e patrimonial como, por exemplo, as frontes marítimas e augas anexas da antiga canteira, humidal e praia de O Cocho en Meira, Concello de Moaña, clasificado como reserva portuaria no borrador desta nova DEUP e que non se corresponde co chan rústico de especial protección de costas anexo en terra segundo o PXOM en vigor deste concello.

Ou a do Salgueirón ata o lugar de Punta Balea, no Concello de Cangas, fronte ás antigas instalacións do economato, comedor e fábricas conserveira, baleeira e salgadura máis arboretos da extinta empresa Irmáns Massó e cos areeiros e fondos marítimos anexos, clasificado unha parte como uso portuario-complementario e outra como uso vinculado á interacción porto-cidade no devandito borrador da nova DEUP, cando a área anexa en terra no futuro non vai ser a industrial a nivel municipal no PXOM en tramitación senón que eses terreos son a zona de áreas libres, zonas verdes e patrimonio que necesita na proximidade o maltratado núcleo urbano e fronte marítima de devandito concello, lembrando ademais que a propia Autoridade Portuaria de Vigo realizou un paseo marítimo inaugurado no lugar no ano 2015 e cun acordo posterior de cesión dos terreos ao propio concello. E que, por outra banda, non se debe esquecer que o porto deportivo autorizado pola propia Autoridade Portuaria de Vigo nestes terreos e a lámina de auga anexa na década anterior, ademais de ilegal, como se demostrou en sentenza xudicial, tivo como resposta un amplo rexeitamento social e do sector pesqueiro e marisqueiro polo alto valor biolóxico e produtivo da zona marítima afectada.

O porto de Vigo tamén ten dado varias mostras de non respectar a protección e a conservación do medio ambiente e a paisaxe así como a lexislación que os ampara, mesmo dentro das súas competencias en territorio protexido pola Rede Natura, en especial no apartado do transporte de enerxía aos faros de visualización marítima onde, por exemplo, no ano 2010 e estando xa integrado dentro da Rede Natura o Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) da Costa da Vela, no concello de Cangas, a Autoridade Portuaria de Vigo procedeu a reformar a antiga conexión eléctrica desde o lugar de Donón entre plantacións forestais, máis zona rochosa e matogueira costeira de gran valor paisaxístico, xeolóxico e biolóxico para dar servizo aos faros da zona de Cabo Home da forma similar a como estaba anteriormente, ou sexa, a través de postes de formigón e cableados aéreos, co consecuente impacto ambiental e paisaxístico no territorio protexido, máis a probabilidade de colisións ou electrocuciones na avifauna, cando o lóxico e legal é que debería facelo baixo terra para minimizar ou anular ese impacto.

Adxuntamos fotografías das zonas que solicitamos a súa desafectación da praia e antiga canteira do Cocho, en Meira (Moaña), e do Salgueirón coa súa fronte marítima fronte as antigas instalacións industriais de Massó, en Cangas, máis da conexión eléctrica con postes e cableado aéreo na Zona de Especial Conservación (ZEC) da Costa da Vela, na parroquia canguesa do Hío, que solicitamos o seu soterramento.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Resposta de Luita Verde ao concello de Moaña pola solicitude de mellora ambiental dunar da Xunqueira

paxariños amarelos das praias (Silene polygalifolia subsp. polygalifolia)

O Colectivo Ecoloxista Luita Verde, despois de que o concelleiro de Urbanismo e Medio Ambiente respostara por escrito o pasado 2 de decembro que a nosa solicitude de mellora ambiental do dunar da praia da Xunqueira é de competencia do Servizo Provincial de Costas de Pontevedra, adscrito ao Ministerio para la Transición Ecológica y el Reto Demográfico, e polo que a mesma será trasladada a dita administración para a tramitación correspondente, respondeulle así mesmo que a nosa solicitude de 26 de novembro de 2020, non exime que o Concello de Moaña ten tamén as súas competencias e ten que aportar así mesmo a súa parte, tanto no apartado económico como loxístico e en recursos humanos.


Que conforme solicitou a correspondente autorización da Dirección General de Sostenibilidad de la Costa y el Mar, da que depende o Servizo Provincial de Costas, e está a realizar con fondos públicos municipais a reforma do paseo marítimo ao carón do dunar, dentro do dominio público marítimo-terrestre e en tramos do propio límite interior da ribeira do mar, tamén o pode e debe realizar con respecto á mellora ambiental do sistema dunar da praia da Xunqueira, onde reiteramos que é de lamentar que ao mesmo tempo que proxectou e orzamentou a reforma do dito paseo marítimo,o concello non tivera ao seu cargo unha planificación integral das actuacións a levar a cabo no lugar na que ademais se recollera a mellora e recuperación ambiental do dito sistema dunar.

silene nizarda (Silene niceensis)


Respostamos así mesmo que as actividades a realizar dentro da mellora ambiental para o sistema dunar nas que solicitabamos que se procedera á retirada das especies arbóreas existentes na actualidade riba do areeiro, a erradicación das especies de flora alóctonas e invasoras baixo o método menos impactante e agresivo a nivel manual e que a plantación de novas especies autóctonas se realice de xeito naturalizado e non en liña como se realizou no pasado e que se proceda así mesmo á reparación do valado perimetral de protección de madeira e da cartelería informativa, poden e deben realizarse a nivel profesional e remunerado economicamente con fondos públicos procedentes do propio municipio e a colaboración solicitada da Dirección General de Sostenibilidad de la Costa y el Mar, a través de persoal de servizos do propio concello ou contratado de xeito temporal, coa formación profesional das brigadas de limpeza de praia ou a través de brigadas medioambientais especializadas, á parte do servizo carpinteiría.


Por outra banda advertimos que para estas labores non se debe utilizar persoal de voluntariado social agás para actuacións puntuais e simbólicas e exclusivamente de concienciación ambiental, xa que as labores de recuperación e mellora ambiental teñen que axudar por unha banda á creación de postos de emprego público, e pola outra, porque esa creación de postos de emprego é a forma máis efectiva xa que sobre todo o proceso de erradicación de especies alóctonas e invasoras, e se se pretende ademais realizar baixo o método menos impactante e agresivo a nivel manual como o solicitado, ten que ser de xeito continuado e persistente e nalgunhas especies probablemente durante anos, daí tamén a solicitude da intervención plurianual.


Por engadido, salientamos que esta experiencia é extensible tamén no futuro ao conxunto do litoral moañés, dende a parroquia de Domaio ata a de Tirán, pasando pola de Meira, que é tamén onde está situado o propio dunar da praia da Xunqueira, na súa maioría en solo rústico de protección de costas e onde, a maiores, existen tamén praias, dunares e cantís dun grande valor xeolóxico, paisaxístico e ambiental e cunha flora e fauna silvestre e costeira digna de protexer e conservar, e o propio concello creou nalgúns tramos sendeiros municipais sinalizados, mais afectado tamén en moitas desas zonas pola presenza de especies alóctonas e invasoras, verteduras, deterioro ambiental…, lembrando ademais que estas zonas son, en maior ou menor grao, as que quedaron libres da intervención urbanística e da ocupación do dominio público marítimo terrestre con recheos onde se instalaron parques e paseos marítimos, zonas industriais e áreas portuarias ao longo do pasado século e principios deste, á parte de edificacións residenciais en primeira liña de costa, que fan do concello de Moaña na actualidade o municipio máis impactado e agredido dentro do litoral morracense.
Por outro lado e voltando ao asunto da praia da Xunqueira non quixemos deixar de lado as nosas queixas con respecto ao modelo escollido e non consensuado para a reforma do paseo marítimo, onde se está a proceder na actualidade á substitución na meirande parte do soporte de madeira do proxecto inicial por outro de cemento e zahorra e onde, por engadido, se proxectou instalar tamén iluminación que, aínda que esta sexa de procedencia LED, para Luita Verde non deixa de ser un gasto enerxético, un impacto ambiental e lumínico e unha artificialización a maiores dentro do dominio público marítimo terrestre, ao carón da ribeira do mar, do dunar e da ría, cando para esa función xa existe na proximidade un paseo cementado e con iluminación, con paso peonil e carril bici á beira da estrada PO-551.


Polo exposto Luita Verde solicitou que con respecto á nosa solicitude de mellora, restauración e mantemento plurianual do sistema dunar da praia da Xunqueira, o Concello de Moaña asuma as súas propias competencias e a través da correspondente autorización da Dirección General de Sostenibilidad de la Costa y el Mar do Ministerio para la Transición Ecológica y el Reto Demográfico e así mesmo a colaboración económica por parte desta, proceda e colabore a súa vez con fondos propios e a través do emprego profesional de persoal municipal de servizos ou contratado de xeito temporal a través de brigadas de limpeza de praias e/ou especificamente de medio ambiente, á retirada das especies arbóreas existentes na actualidade riba do areeiro, á erradicación das especies de flora alóctonas e invasoras baixo o método menos impactante e agresivo a nivel manual, que a plantación de novas especies autóctonas se realice de xeito naturalizado e non en liña como se realizou no pasado e que se proceda así mesmo á reparación do valado perimetral de protección de madeira e da cartelería informativa.


Que, de utilizar o voluntariado social, este sea para actuacións puntuais e simbólicas e exclusivamente de concienciación ambiental.


Que esta experiencia sea extensible tamén no futuro ao conxunto do litoral moañés nas parroquias de Domaio, Meira e Tirán onde, en solo rústico de protección de costas segundo o vixente PXOM, existen así mesmo praias, dunares e cantís dun grande valor xeolóxico, paisaxístico e ambiental e cunha flora e fauna silvestre e costeira digna de protexer e conservar.


E que cando se trate de proxectos que afecten directamente ao medio natural e a súa contorna, como está a suceder co paseo marítimo da Xunqueira e dentro do dominio público marítimo terrestre, sean previamente consensuados co conxunto da colectividade social e en especial dos colectivos que, como Luita Verde, temos o ámbito da nosa actuación na defensa e protección do medio ambiente.


Adxuntamos desta vez fotografías dalgunhas das especies da flora autóctona presente no dunar da praia da Xunqueira, lembrando a súa importancia en biodiversidade a nivel local e así mesmo, entre ela, a presenza dun endemismo noroccidental ibérico, os paxariños amarelos das praias (Linaria polygalifolia subsp. polygalifolia), que ademais, a nivel cromático, neste areeiro abonda en exemplares coa floración de tons violáceos, e, por engadido, a silene nizarda (Silene niceensis), pequena especie de ámbito mediterráneo que en Galicia só esta presente e en lugares dispersos pola costa da provincia de Pontevedra, sendo inexistente no resto do litoral no noroeste e asemade no norte ibérico ao longo da cornixa cantábrica.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized