Comunicado da PDMM sobre a vaga de lumes

nuncamaislumeA Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo quere denunciar publicamente a neglixente xestión e tratamento informativo por parte da Xunta de Galiza do PP dos lumes forestais producidos a fin de semana pasado por todo o territorio galego e que produciron 4 mortes.

Mentres foi a veciñanza quen tivo que apagar cos seus propios medios os lumes que ameazaron as súas casas e terreos, o presidente da Xunta e o seu goberno teimaron en recorrer á climatoloxía, a acción humana e incluso a Portugal para esquivar a súa responsabilidade na enésima vaga de lumes que asola a nosa terra.

Para alén disto, o o goberno autonómico do PP usou os medios públicos, nomeadamente a TVG e a Radio Galega, tal e como denunciaron os seus propios traballadores e traballadoras, para manipular e ocultar a información. Ata tal punto que o domingo 15 cando xa había dúas mortes, o lume chegaba á cidade de Vigo e había centos de coches atrapados na A52, tanto a TVG como a Radio Galega seguían coa súa programación habitual deixando a poboación desinformada.

Os lumes non son produto da casualidade, e aínda que a unión do calor, o vento e a falta de humidade axudan a que haxa lumes, o que sucedeu lamentabelmente era algo que se vía vir e malia isto volveron cometerse os mesmos erros de coordinación, falta de medios, falta de persoal tal e como denuncian os propios traballadores despedidos ou de vacacións que tiveron que volver aos operativos dun día para o outro.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo esta nova vaga de lumes é un claro síntoma da absoluta irresponsabilidade do goberno galego a quen retratou unha vez máis como un conxunto de persoas que só serve para velar polos seus propios intereses e os das súas empresas amigas, porque para situacións tan graves como esta está a amosar que é un goberno totalmente incompetente e incapacitado para gobernar Galiza.

O que A. Núñez Feijóo e o seu goberno tratan de ocultar detrás do seu argumento da conxunción dos astros, é a súa nefasta política forestal que está a comportar un maior abandono do rural e da xestión dos montes, do desordenamento do territorio, da falta de prevención, da falta de medios para a extinción, da privatización destes e do espallamento incontrolado de especies pirófitas como o eucalipto, que son os factores máis importantes que fan que ano tras ano arda Galiza.

Todo isto, sen ter en conta ademais os riscos e efectos da mudanza climática e do quecemento global -do que os propios lumes son un importante factor de incremento- que desde hai anos advirten numerosos científicos e cuxas consecuencias quedaron claras este ano coa enorme e prolongada seca que estamos a padecer. Non se pode pechar un operativo e botar a centos de traballadores cando aínda non chegaron as choivas, cando o monte está cheo de materia combustíbel e hai aínda hai altas temperaturas.

Detrás da intencionalidade dos lumes, sexa independente ou organizada, non adoitan estar só os intereses duns cantos tolos co único fin de gozar co efecto das lapas, senón unha mestura de intereses persoais, colectivos e especulativos. Intereses que se intentaron frear na década pasada mediante unhas leis de montes que prohibían as recualificacións durante décadas do chan queimado. Mais o goberno estatal do PP aprobou posteriormente a Lei 21/2015 de Montes para que houbese excepcións a esta prohibición por “razón imperiosas de interese público de primeiro orde”, e que faculta mesmo ás Comunidades Autónomas para realizalo.

Nesta liña, o propio goberno autonómico do PP aprobou pola vía de urxencia este martes e dous días despois dos lumes, a Lei de Fomento de Implementación de Iniciativas Empresariais en Galiza para lle dar máis facilidades ás empresas do sector mineiro e pasteiro enerxético para sacar os seus proxectos adiante, facendo máis sinxela a súa consideración como proxectos industriais estratéxicos, que se benefician dun menor control urbanístico, dunha declaración de utilidade pública, da prevalencia sobre outras utilidades públicas e que adquiren unha incidencia supramunicipal, modificando normas coma a Lei 8/2009 de aproveitamento eólico, a Lei 3/2008 de minería, ou a propia Lei 7/2012 de Montes. Lei que a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo xunto con outras organizacións ecoloxistas, sociais, sindicais e políticas rexeitan.

Afortunadamente a nosa comarca, o Morrazo, desta volta pouco resultou afectada nesta vaga de lumes, mais non o foi porque non existisen os mesmos factores que no resto do territorio que ardeu. A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo leva desde o seu nacemento pedindo que se tomen as medidas precisas para que non se produzan lumes nos nosos montes, denunciando a crecente eucaliptización, o abandono das cortas e podas no monte, solicitando maior protección para determinados espazos…sen que polo momento se fixese nada.

Despois dos lumes, cómpre agora tomar todas as medidas oportunas e dentro do posible para que esa mesma choiva que axudou a apagar moitos lumes nas últimas horas, e as que veñan no outono e inverno, non arrastren toda a terra, cinzas e restos dos lumes e acaben nos ríos, rías e mar, sedimentando e danando aínda máis a súa biodiversidade e o medio de subsistencia de miles de galegas e galegos que traballan no marisqueo ou a pesca.

Cómpre tamén abrir dunha vez o debate sobre que política forestal precisamos como país. Unha política forestal feita para a realidade do país e non deseñada para o monopolio dunha ou dunhas cantas empresas do sector pasteiro-enerxético con intereses especulativos e insustentábeis a costa da madeira e dos monocultivos con especies de rápido crecemento que arrastramos desde hai máis de medio século e do anterior réxime. Unha política forestal que ten pasar necesaria e urxentemente pola total prohibición das plantacións de eucalipto, a substitución progresiva das plantacións existentes por plantacións de especies caducifolias e autóctonas, a aplicación real das planificacións de defensa e prevención dos lumes e das redes de faixas de xestión da biomasa forestal e a desestacionalización da loita contra os lumes.

Por último, desde a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo queremos amosar a nosa solidariedade coas familias das persoas falecidas e con todas aquelas persoas que se viron afectadas polos lumes. Lamentamos tamén a perda de grandes superficies de moito valor en espazos naturais protexidos, dentro dunha catástrofe ambiental da que se tardara moitas décadas en recuperar. Mais tamén queremos loubar o labor das veciñas e veciños que con caldeiros, mangueiras, sulfatadoras e outros medios loitaron contra o lume. A súa organización e solidariedade fixo que esta traxedia non fose aínda moito maior pola ausencia tanto da Xunta como do Estado.

Advertisements

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

A PDMM apoia a manifestación contra a lei de depredación de Galiza

Cartel Manifestación 50x70A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo rexeita frontalmente a proposición de Lei de Fomento de Implementación de Iniciativas Empresariais en Galiza (LFIEG) que, promovida pola vía de urxencia polo Partido Popular, pretende levarse a votación e aprobarse no vindeiro plenario do parlamento galego do 17 de outubro, da que aconsella asinar publicamente na súa contra a través de www.change.org/p/paremos-a- e apoia e anima así mesmo a poboación do Morrazo a que se sume á manifestación nacional convocada para o domingo 22 de outubro en Compostela a partir das 12 da mañá con saída da alameda baixo o lema de Galiza di Non á Lei da Depredación.

Coa xustificación de que non existan trabas administrativas á colocación de iniciativas empresariais na Galiza e desimplificar, flexibilizar e liberalizar sectores da economía galega”, esta proposición de lei estase referindo no fondo aos intereses dos grandes capitais e non aos da pequena empresa.

Na realidade, esta lei procura a desregulamentación que elimina as cautelas ambientais e dereitos dos administrados para outorgarlle patente de corso ás empresas mineiras e pasteiro-enerxéticas, modificando normas coma a Lei 8/2009 de aproveitamento eólico, a Lei 3/2008 de minería, ou a Lei 7/2012 de Montes.

De feito, outórgalles aos proxectos empresariais máis facilidades para eludir os controis, debido a que fai máis sinxela a súa consideración como proxectos industriais estratéxicos, que se benefician dun menor control urbanístico, dunha declaración de utilidade pública, da prevalencia sobre outras utilidades públicas e que adquiren unha incidencia supramunicipal, polo que poden eludir o control dos concellos; así mesmo, poden obter adxudicacións directas de solo e maiores subvencións.

Para conseguilo, estas modificacións van encamiñadas a liberar de atrancos administrativos aos grandes grupos empresariais, buscando reducir os trámites, a participación pública, a doutras administracións e que a Consellería de Industria consiga así converterse no máximo órgano de decisión sobre outras administracións e se permita decidir sobre outros temas que non son da súa competencia como Medio ambiente, Montes, Patrimonio, Residuos, Xestión Hidráulica,…

Por outra banda, esta proposición de lei non tivo en conta a participación da cidadanía, de feito esta non se enterou e ao enterarse nin se tivo tempo a reaxir, porque se está a tramitar pola vía de urxencia.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo esta proposición de lei supón a culminación a diversas normativas que, cun claro trasfondo desenvolvementista, viñeron aprobándose por distintos gobernos autonómicos nas últimas décadas, e en especial nos últimos anos, onde os gobernos do PP baixo a presidencia de A. Núñez Feijóo, están a aplicar unhas políticas agresivas e de carácter marcadamente neoliberal, aproveitándose da última crise provocada pola insustentabilidade do propio sistema do capital.

Esta proposición de lei, por outra banda, busca achanzar o camiño cara aos Tratados de Libre Comercio internacionais -CETA, TTIP,…-, cun claro trasfondo de patente de corso para as empresas multinacionais e unha estratexia de cara a unha nova orde mundial concentrada nuns poucos entes ou organismos financeiros e produtivos, por enriba da regulamentación ambiental, social e laboral dos propios Estados, da UE e demais organismos supragubernativos internacionais.

Mais na realidade esta nova orde está baseada, e de xeito cada vez máis virulento e destrutor, en máis desorde, fonte de conflitos polo control dos recursos naturais, enerxéticos e humanos e do que ademais non podemos esquecernos da enorme e preocupante pegada ecolóxica que, en directa relación coa insustentable actividade industrial e urbanística humana, mesmo incendiaria como a xerada por toda Galiza esta fin de semana, se está a provocar coa aceleración da mudanza climática e do quecemento global e a destrución de hábitats e fauna e flora salvaxe a nivel mundial, dentro do que xa se está a denominar como a sexta extinción masiva de vida no planeta.

Para a Plataforma a alternativa non está en dar máis facilidades para proxectar máis e meirandes canteiras, aeroxeradores, monocultivos forestais,… para maior impacto do xa producido até agora no territorio galego ou para competir e exportar maioritariamente o produto a costa dun maior beneficio dun pequeno club de grandes empresas galegas, estatais e internacionais, como se pretende no fondo coa proposición partidista do PP da Lei de Fomento de Implementación de Iniciativas Empresariais en Galiza. Senón que está no decrecemento, na reciclaxe e o reaproveitamento da materia prima, na biodiversidade e multifuncionalidade dos recursos agroforestais, na autosuficiencia e na eficiencia e aforro enerxéticos xunto co coperativismo, a diversidade produtiva a pequena escada e o consumo a nivel local, respectando a protección do medio, sexa rústica ou de espazos naturais, e fóra de toda especulación territorial, do que non podemos esquecer a insustentable ordenación de áreas empresariais que, a nivel sectorial e supramunicipal, aprobou o propio goberno autonómico do PP no 2014 e da que non se librou esta comarca con tres áreas no Pornedo, Cruz da Maceira e Castiñeiras.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Roteiro pola protección dos montes de Tirán

roteiro tirán 1A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo organiza o sábado 21 de outubro un roteiro para dar a coñecer a importancia natural, paisaxística e cultural dos montes da parroquia de Tirán, catalogados como solo rústico de especial protección forestal, patrimonial e de costas, no concello de Moaña.

O roteiro, segundo deste outono, será circular e sairá ás 10 da mañá desde o Igrexario de Tirán, para chegar ás 14 horas ao mesmo lugar.

O percorrido transcorrerá por viais rurais, pistas forestais, corredoiras, camiños de pé e ribeira do mar, coincidindo nalgúns tramos co antigo camiño real e co sendeiro de litoral de Tirán polos lugares do Igrexario, A Carrasqueira, Castro dos Remedios, Os Catro Camiños, Vilela, Monte do Ramil, praias de Niño do Corvo, da Videira e Río da Ribeira, e Igrexario.

Para se achegar ao punto de saída, hai que acceder pola estrada PO-551 de Moaña a Cangas e desviarse pouco antes da baixada ao camping por un estreito vial a través da Avda. José Costa Alonso ata as inmediacións da Igrexa (aquí)

Recomendamos que de se chegar en vehículo privado, por ética e polas limitacións do aparcamento, as persoas que asistan utilicen a capacidade máxima do seu vehículo, compartíndoo con outras persoas. Recomendamos tamén traer roupa e calzado de trote axeitados para a época outonal e prismáticos ou cámara fotográfica.

Montes de Tirán

Os lugares de maior interese que visitaremos son:

  • A igrexa románica tardía de San Xoan de Tirán do século XIII con engadidos posteriores do século XVIII, cemiterio e adro, co panteón onde están depositados os corpos entre outros do falecido escritor José María Castroviejo e familia, e a singularidade de estar o seu conxunto ao carón da ría de Vigo.
  • Monte do Castro ou Castro dos Remedios, entre Moaña e Cangas, contén os vestixios dun dos meirandes castros prerromanos da Idade do Ferro da comarca, cunha suposta divinificación propia, e no que no século XVI a igrexa católica ordeou construír na súa cima, ao redor dos 124 metros de altitude sobre o nivel do mar e con boas panorámicas da ría de Vigo, unha capela adicada á Virxe dos Remedios, de aí os seus topónimos. Ao carón da entrada da dita capela está situada unha pequena rocha cun gravado serpentiforme da Idade do Bronce-Idade do Ferro obxecto, ao igual que o castro, de lendas e supostos encantamentos de mouros e mouras. Nunha pedra fincada á beira da corredoira principal que atravesa o monte está gravado o nome de OYA, en clara referencia ao vencello no pasado da parroquia, a través do couto de Vilela, á xurisdición do mosteiro cisterciense de Oia. No seu conxunto e dada a cantidade de material atopado, representa unha zona arqueolóxica cunha ampla adscripción cultural que abrangue desde a Idade do Bronce e do Ferro, na prehistoria, ata a Romana e o Medievo, en datas xa históricas. Preto do castro e previo ás obras de construción do corredor de alta capacidade do Morrazo atopouse nas catas arqueolóxicas un novo xacemento que representaba un asentamento prehistórico da Idade do Bronce e complementaba o propio castro e que, ao final, desgraciadamente foi un dos moitos xacementos destruídos pola construción do propio corredor.
  • Petróglifo da Graña. Cara ao sur e nas postrimerías do castro, rodeado de arborado caducifolio, está situado o petróglifo da Idade do Bronce da Graña, no límite coa parroquia canguesa de Coiro e nun pequeno outeiro con boas vistas do val do rego Saíñas e da vila de Cangas ata a serra da Madalena e o Castelo de Darbo, onde, nunha rocha plana e de grandes dimensións a superficie está chea de gravados con motivos xeométricos de diversa índole -trazos rectilíneos, circulares, ondulantes e coviñas-. De camiño aos Catro Camiños, e saíndo do castro pola corredoira principal, sobresae a fondura da corredoira empedrada entre o bosque de carballos e castiñeiros.
  • Monte do Ramil, ao carón da ría, onde na parte máis afastada se atopou material arqueolóxico da época romana e na parte máis próxima á ría e riba da praia do Niño do Corvo, atopouse un asentamento prerromano da Idade do Bronce. Na súa parte máis costeira e no medio do cantil sobresae, a nivel xeolóxico, a grande presenza de rochas de composición magmática e híbrida dentro do que, a xeóloga asturiana Gloria Gallastegui Suárez, catalogou como vaugneritas nos denominados “corredores de enclaves” na tese da súa licenciatura, a mediados da década dos oitenta do século pasado.

Montes de Tirán, espazo litoral

A presenza destes corredores de enclaves, por outra banda, espállase e a distintos niveis por boa parte da costa de Tirán ata o límite co concello de Cangas. Este tramo de costa malia as afeccións das últimas décadas –verteduras, ocupación da área de servidume e de policía do dominio público marítimo terrestre, …- segue a representar do mellor conservado do concello moañés, cunha franxa litoral e intermareal de grande valor paisaxístico –xeomorfoloxía dos cantís e dos múltiples cons e illotes sumerxidos das mareas e a policromía dos areeiros pola grande arribazón das macroalgas- e natural –orla verde arborada onde destacan a carballeira da antiga granxa de Castroviejo e do Foxón, e a contorna das praias desde o Niño do Corvo ata Río da Ribeira con carballos, chopos, loureiros, estripeiros e abruñeiros, fauna e flora dunar, presenza de fauna vertebrada e invertebrada terrestre e mariña e algas entre a zona supra e intermareal, ao que se lle engade a presenza de aves acuáticas e mariñas en fase estacional ou a ocasional de cetáceos xunto co interese socioeconómico e produtivo da explotación dos recursos mariños desta franxa da beira norte da ría libre de grandes obras portuarias e de masificación urbanística.

  • Cova da Lontra. Dentro da cultura inmaterial, destaca tamén a denominada Cova da Lontra, pequena furna situada no cantil á beira da praia do Río da Ribeira, obxecto de lendas con respecto á presenza nela da lontra que sobresae polo seu tamaño, fisonomía e ferocidade, a suposta conexión da cova co Castro dos Remedios e a existencia de resplandores no seu interior relacionados coa situación da cova xusto por debaixo do cemiterio parroquial. A lontra (Lutra lutra), sen ter as esaxeradas connotacións da lenda, existe fisicamente pola contorna da costa de Tirán e representa unha riqueza faunística engadida.

As principais afeccións para os montes e o litoral de Tirán nas últimas décadas foron a eucaliptización, a introdución e invasión de acacias e outras especies alóctonas e invasoras, a falta de silvicultura, as cortas a mata rasa e indiscriminadas do arborado, as verteduras incontroladas de lixo, a instalación de torretas e cableado aéreo de alta tensión, a construción do corredor de alta capacidade do Morrazo e o incumprimento da protección patrimonial e costeira.

No futuro subxace a probabilidade, como ameaza, da especulación urbanística -ao longo da década pasada o Monte do Ramil, dentro de solo rústico de especial protección de costas, foi obxecto dun intento fallido de convenio urbanístico.

En abril de 2016 a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo solicitoulle á Xunta de Galiza a declaración de Lugar de Especial Interese Paisaxístico (LEIP) para o Castro dos Remedios e o tramo de costa de Tirán entre as praias do Con e do Canabal, dentro do Catálogo das Paisaxes de Galiza.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

A PDMM e outros colectivos ambientais presentan suxestións ao Plan Básico Autonómico (PBA)

569px-galicia_municipalitiesA Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, xunto con outros colectivos, presentou suxerencias á consulta pública feita pola Dirección Xeral de Calidade Ambiental da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio sobre o Documento de Inicio da Avaliación Ambiental Estratéxica ordinaria do Plan Básico Autonómico (PBA).

O Plan Básico Autonómico promovido pola Dirección Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo é un instrumento que debidamente configurado podería ter unha influencia fundamental na futura evolución de Galiza. Con este Plan poderían trazarse as liñas básicas de actuación para a adecuada utilización do solo, da enerxía e dos materias, de tal xeito que se minimicen os efectos do cambio climático, se preserven en bo estado ambiental e se proceda a unha adecuada xestión dos residuos. Asemade, este Plan podería ser o alicerce para a custodia, coidado e conservación da paisaxe, do patrimonio natural e cultural e da calidade do aire e da auga. Finalmente, podería servir para reducir as necesidades de mobilidade das galegas e galegos, e para a mellora do transporte.

Porén e polo contrario, moito nos tememos que a Xunta de Galiza podería estar dando pasos unha vez máis cara á desprotección dos recursos naturais e patrimoniais, do aire, das augas e, en definitiva, do ambiente. Cando menos, estes son os pasos que o gobernoautonómico do PP vén dando mediante a enfarrullada promulgación normativa ao longo dos últimos anos e que culmina co proxecto de lei de fomento de iniciativas industriais e empresariais que pretende aprobar por vía de urxencia dentro do que xa se está a denominarcomo a Lei da Depredación de Galiza.

O Plan non só non contempla a incorporación dos Espazos Naturais das Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamentos da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, senón que, no momento da súa entrada en vigor, ditos espazos naturais perderán a súa vixencia.

No caso da nosa comarca, este plan deixaría sen protección algunha os Espazos Naturais dos Montes do Morrazo, Coto Redondo e O Carballal de Coiro e a parte que non entra dentro da Rede Natura dos espazos naturais de Mar de San Simón, Barra eCabo Home e Punta Udra. Todo isto, tendo en conta ademais o agravante de que os espazos actualmente integrados na Rede Natura da Enseada de San Simón, Costa da Vela e Cabo Udra supoñen unha mínima franxa de costa protexida xa que a maioría da superficie protexida é mariña. Por este motivo, solicitamos que estes espazos sexan tomados en consideración e que continúe a súa protección e sen prexuizo ademais de que estes espazos deberían de subir mesmo de protección no futuro cara a unha necesaria ampliación da propia Rede Natura que nestes momentos non supera o 13% de todo o territorio galego, isolada, carente de hábitats e de corredores ecolóxicos.

Nun momento no que as Directrices da Paisaxe están aínda sen aprobar, o PBA non contempla expresamente o Catálogo e das Directrices da Paisaxe de Galicia (no PBA menciónanse moi de esguello). Por iso solicitamos que se tomen en consideración, xunto coas alegacións presentadas no seu momento polos colectivos ambientais e a propia Plataforma ás mencionadas directrices -no Morrazo o citado Catálogo non contemplaba nengunha Área de Especial Importancia Paisaxística-.

Demandamos que se contemple o aproveitamento multifuncional do monte, a erradicación de todas as especies invasoras, a prohibición das cortas a mata rasa e a utilización para os labores de plantación, e de recollida das cortas, de equipos non agresivos co solo do monte nin cos seus valores xeolóxicos nin co seu patrimonio arqueolóxico nin co patrimonio inmaterial a eles asociado.

Insistimos na necesidade de acometer unha remodelación da Planificación Territorial e que se compensen nos elementos de planificación as inadecuacións e carencias do conxunto como a carencia dunha planificación de avaliación ambiental do conxunto do territorio ou a falta dunha xerarquización normativa.

Solicitamos tamén a consideración da biodiversidade na planificación territorial e a planificación sustentable do territorio en relación coa base económica de Galicia (o sector primario e os eidos agrario, gandeiro, forestal-multifuncional e pesqueiro, o sector secundario e a industria compatible, a soberanía alimentaria e o valor cultural e identificador das actividades económicas).

Pedimos a planificación racional do metabolismo dos asentamentos humanos: auga, saneamento, enerxía, emisións, efluentes, residuos, e que se tome en consideración o cambio climático na planificación das actividades humanas e do tratamento do territorio.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Roteiro pola protección dos Montes de Varalonga e o Castelo de Darbo

roteiro montes de VaralongaA Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo organiza o domingo 24 de setembro un roteiro para dar a coñecer a importancia natural, paisaxística e cultural dos montes de Varalonga e do Castelo de Darbo, catalogados como solo rústico de especial protección forestal, patrimonial e de augas no concello de Cangas.

O roteiro, primeiro deste outono, será circular e sairá ás 10 da mañá desde o Igrexario de Darbo, para chegar ás 13 horas ao mesmo lugar. (ver punto de saída aquí)

O percorrido transcorrerá por pistas forestais, corredoiras, camiños de pé e viais rurais coincidindo nalgúns tramos co GR-59 do Sendeiro Ecolóxico do Morrazo, polos lugares de Igrexario, O Seixo, A Raposa, Montes de Varalonga, A Pedra Cabalgada, Monte do Castelo, O Piñeiro e Igrexario.

Para se achegar ao punto de saída, hai que acceder pola estrada PO-315 que vai de Cangas a Bueu pola costa.

Recomendamos que de se chegar en vehículo privado, por ética e polas limitacións do aparcamento, as persoas que asistan utilicen a capacidade máxima do seu vehículo, compartíndoo con outras persoas. Recomendamos tamén traer roupa ou calzado de trote axeitados para a época outonal.

Montes de Varalonga e Castelo de Darbo

Os lugares de maior interese que visitaremos son:

  • Igrexario de Darbo coa igrexa, cruceiro e fonte de estilo barroco dos séculos XVII e XVIII mais o adro arborado e alpendres feirais. A Fonte e o lavadoiro do Seixo de interese etnográfico mais un pequeno tramo conservado de calzada empedrada do antigo Camiño Vello.
  • Arboreto da Raposa, da Comunidade de Montes da parroquia de Darbo, con plantación de especies autóctonas e miradoiro con boas vistas panorámicas da ría de Vigo, co Monte do Castro de Hio e a Enseada de Liméns en fronte e as Illas Cíes ao fondo.
  • Os Montes de Varalonga que polos seus altos fan de delimitación das parroquias de Darbo, Aldán e O Hio, co que fai de enlace coa súa subpenínsula. Están compostos con repoboacións forestais de piñeiros e eucaliptos e áreas de monte baixo con matogueira e abundancia de rochas con pías, alvéolos e cacholas de grande importancia natural e xeolóxica, cos hábitats de interese comunitario de breixeiras secas europeas e rochedais silíceos con vexetación pioneira.
  • A Pedra Cabalgada, litónimo con posible referencia á presenza dun monumento megalítico no lugar, con plantación comunal de carballos, castiñeiros e bidueiros que se mestura co bosque de ribeira de ameneiros e salgueiros e brañas do nacemento do rego do Pontillón, hábitat natural prioritario e principal curso fluvial que atravesa a parroquia de Darbo ata desembocar na Enseada do Rei, dentro da delimitación do espazo natural de Cabo Home, protexido como chan rústico de especial protección de espazos naturais polas NN CC e SS de Planeamento da provincia de Pontevedra.
  • Monte do Castelo, rodeado por plantación comunal de carballos e castiñeiros, acolle os vestixios arqueolóxicos dun antigo castro prerromano e dunha fortaleza medieval xunto coa presenza de petróglifos, datado culturalmente no seu conxunto na Idade do Bronce, Ferro, Romanidade e Medievo. Situado entre a Serra da Madalena e os montes de Varalonga e cunha altura máxima de 244 metros sobre o nivel do mar, posúe desde os seus altos unhas estratéxicas e extraordinarias vistas panorámicas das entradas das rías de Vigo e Pontevedra e da Enseada de Aldán, cos arquipélagos das Illas Cíes, Ons e Sálvora e a Serra da Barbanza ao fondo.
  • O núcleo rural do Piñeiro, con algúns exemplos de arquitectura popular en edificacións na pedra que, ao igual que outras dos núcleos dos arredores, teñen a súa orixe en antigas canteiras realizadas nestes montes.

As principais afeccións para os montes de Varalonga e do Castelo de Darbo nas últimas décadas foron a eucaliptización, a falta de roza e silvicultura, os incendios forestais, o antigo vertedeiro municipal –na actualidade pechado e selado-, verteduras de terras e entullos, a urbanización e o espallamento de especies alóctonas.

As principais ameazas de cara ao futuro son un proxecto de investigación mineira entre a parte de Darbo e Aldán, a instalación dunha antena de telecomunicacións na parte do Hio e a especulación urbanística na parte de Aldán.

En marzo do 2012 a Plataforma solicitoulle á Xunta de Galiza a ampliación da Rede Natura galega cara a un novo Lugar de Importancia Comunitaria que, a nome de Montes e Carballeiras do Morrazo, recollese os espazos naturais dos Montes do Morrazo e o Carballal de Coiro mais outros ampliables, entre os que propuxemos os Montes de Varalonga, por considerármolos uns espazos naturais de alta importancia ambiental e corredor ecolóxico.

En abril de 2016 solicitamos así mesmo a declaración de Lugares de Especial Interese Paisaxístico (LEIP) para o Pico do Castelo, o Pico Garita, o Outeiro da Raposa e os Montes de Varalonga dentro da tramitación do Catálogo das Paisaxes de Galiza.

 

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

A PDMM presenta suxerencias ante a modificación do Decreto 260/1992

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo presentou xunto con outros colectivos ecoloxistas unhas suxerencias ao Proxecto de decreto polo que se modifica o Decreto 260/1992, do 4 de setembro, polo que se aproba o regulamento para a execución da Lei 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común e o Decreto 23/2016, do 25 de febreiro, polo que se regula o reivistimento dos ingresos obtidos polos montes veciñais en man común en actuacións de mellora e protección forestal.

2017.09.06_P.D.Mod_Lei.Montes.VMC_AT.G.AR.NSV-SM-LV-MM-VG_SUXESTIÓNS – REDE

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

O desdobramento do corredor, a área metropolitana e o desmantelamento do transporte público

copasa-apura-trabajos-corredor-8_gMalia os efectos negativos do quecemento global e da mudanza climática seren cada ano máis notorios e preocupantes, a Xunta de Galiza segue adiante co proxecto de desdobramento en autovía do corredor de alta capacidade do Morrazo. E todo iso, a pesar, de ser o transporte motorizado e privado un dos principais responsábeis das altas emisións de gases de efecto estufa emitido á atmosfera.

A esta teima por favorecer o uso do transporte privado hai que lle xuntar o desmantelamento do transporte público e colectivo saído da nova planificación do transporte público aprobada pola Xunta de Galiza hai unhas semanas. Esta nova planificación está a afectar tanto o transporte público comarcal por estrada coas cidades de Vigo e Pontevedra como as liñas interiores e municipais, onde existe unha supresión parcial ou total das liñas que conectan as vilas coas parroquias e o rural.

Todo isto, por se for pouco, coincide no tempo co conflito xerado nestes últimos días pola decisión da Xunta de Galiza de controlar por fin o número de pasaxeiros e pasaxeiras que levan as navieiras ás Illas Cíes durante o verán despois de anos de incumprimentos e a evidente masificación nas illas e os seus negativos efectos ambientais nestas. Mentres isto acontece co transporte descontralado ás illas, as liñas de transporte marítimo que unen Cangas e Moaña con Vigo, malia os bos resultados de usuarias e usuarios deste transporte que se coñecen a través dos medios, seguen en precario e coa ameaza constante de desaparición total, como no caso de Moaña, ou parcial dalgunha das liñas.

Para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo existe unha relación inversamente proporcional entre o cada vez maior investimento en infraestruturas, con altos custes económicos e ambientais, como o desdobramento do corredor do Morrazo e a ampliación de Rande, e a redución no investimento nunha alternativa de transporte público sustentable, colectivo e intermodal.

Neste sentido, para a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo a resposta ofrecida pola Xunta de Galiza baseada na falta de rendemento do transporte público para xustificar o seu desmantelamento non se corresponde coa realidade.

A realidade é que o número de usuarias e usuarios do transporte público aumentaría de xeito significativo se no canto de investiren os distintos gobernos en estragar o territorio con centos de kilómetros de vías de alta capacidade como o corredor e agora o seu desdobramento, investisen eses mesmos cartos en mellorar e implementar un transporte colectivo sustentábel, público, de calidade e intermodal. Unha alternativa que comportaría unha mellor mobilidade, un menor impacto ambiental e xeraría menos gases de efecto estufa.

Por outra banda temos que salientar que na nosa península comarcal, desde o litoral ata os monte e altas cimas dos concellos de Cangas, Moaña, Bueu, Marín e Vilaboa, existen infinidade de lugares atractivos, tanto ambientalmente como culturalmente, que poderían substituír ou servir como complemento á irracional e excesiva oferta das Illas Cíes e o resto do Parque Nacional Maritimo Terrestre das Illas Atlánticas, se tivesen a súa correspondente posta en valor, promoción e conexión a través de sendas peonís ou de bici.

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo esixe a paralización do proxecto de desdobramento do corredor do Morrazo e desincentivación do uso do transporte privado e que se destine o seu investimento a potenciar o transporte público a nivel comarcal e metropolitano e en poñer en valor os distintos recursos patrimoniais, ambientais e culturais que existen na nosa comarca.

 

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized